Archief
VROUWEKUL 3
Mijn familie.
Hallo met Annet,
Zoals ik in mijn eerste column schreef heb ik nog wat oude koeien uit de sloot, die ook wel vroeger heet.
Hallo met Annet,
Zoals ik in mijn eerste column schreef heb ik nog wat oude koeien uit de sloot, die ook wel vroeger heet.
Ik heb veel bewondering voor mijn moeder, die in haar eentje 12 kinderen moest opvoeden, want onze vader overleed toen ik 5 jaar was en bijna alle kinderen nog thuis waren, hij is maar 47 jaar geworden. In Juli van dit jaar 2007 zou hij 100 jaar geworden zijn als hij nog geleefd had, mijn moeder was 70 jaar toen zij overleed.
Mijn oudste broer was kapitein op een schip bij scheepvaartonderneming Damco,hij was de deur al uit toen ik geboren werd mijn geboortekaartje ging van haven naar haven. Ik was al een paar maanden oud toen hij wist dat hij er een zusje bij had. Mijn oudste zus ging naar Canada toen ik 4 jaar was en na een jaar vertrok ze met haar man en een dochter naar Australië. Mijn moeder bleef achter met 10 kinderen die ze alleen moest opvoeden.
Aan de ene kant vind ik het jammer dat ik de jongste ben want dan had ik mijn vader ook nog wat langer gehad, maar aan de andere kant wil ik ook niet de hele geschiedenis van mijn broers en zusters missen. Mijn oog viel onlangs op een plaatje van een tafel met 14 stoelen, die zouden dan allemaal gevuld zijn geweest. Bij ons thuis hadden we een uitschuiftafel en een extra tafel bij de openslaande deuren naar het plaatsje buiten.
Toen mijn tante over kwam uit Delft, (de zus van mijn moeder) zei ze, “Riek, mis je er nooit een”? “Nee”, zei mijn moeder maar ze vergat mijn broer Tom die normaal op de plek zat van mijn tante en toen hij thuis kwam zei hij, “ik heb al lekker bij mijn vriendje gegeten hoor”. Ik bewonder mijn moeder ook omdat het altijd netjes in ons huis was, niet alles was nieuw, maar wel schoon.
Soms stond ze buiten voor de deur na hard werken en dan kwamen er een stuk of vier broers uit de stad gelopen en dan zei ze “kijk eens wat een mooie schone overhemden daar aan komen”. Het eten werd altijd in schalen op de tafel neer gezet en niemand mocht van zijn plek af. Als ik dat deed dan werd ik vastgebonden met een stropdas, ik weet nog goed dat mijn vader mij stiekem los maakte maar dan bleef ik wel stil zitten hoor.
Met Kerst ging de familie naar de nachtmis, ik bleef met mijn vader thuis omdat ik nog te klein was. Dan kreeg ik een beschuitje met boter en suiker en daar over heen thee, dat was lekker. Als de familie uit de kerk kwam dan was de tafel gedekt en aten we krentenbrood. Ik weet ook nog als mijn vader uit zijn werk kwam, dan moest hij nog eten en dan zat ik altijd te kijken. Als toetje kreeg hij griesmeel en dan deed hij daar een schepje jus overheen en dan zei ik, “ik ook” en dat was
heerlijk.
Ik moet er nu niet aan denken, maar bij rijst met krenten daar deden ze ook altijd een klontje boter op. De toetjes, die wij kregen zaten altijd in een apart schaaltje want vla op hetzelfde bord na het warme eten, dat was niet lekker, nee mijn moeder ging wel met haar tijd mee.
Mijn oudste broer was kapitein op een schip bij scheepvaartonderneming Damco,hij was de deur al uit toen ik geboren werd mijn geboortekaartje ging van haven naar haven. Ik was al een paar maanden oud toen hij wist dat hij er een zusje bij had. Mijn oudste zus ging naar Canada toen ik 4 jaar was en na een jaar vertrok ze met haar man en een dochter naar Australië. Mijn moeder bleef achter met 10 kinderen die ze alleen moest opvoeden.
Aan de ene kant vind ik het jammer dat ik de jongste ben want dan had ik mijn vader ook nog wat langer gehad, maar aan de andere kant wil ik ook niet de hele geschiedenis van mijn broers en zusters missen. Mijn oog viel onlangs op een plaatje van een tafel met 14 stoelen, die zouden dan allemaal gevuld zijn geweest. Bij ons thuis hadden we een uitschuiftafel en een extra tafel bij de openslaande deuren naar het plaatsje buiten.
Toen mijn tante over kwam uit Delft, (de zus van mijn moeder) zei ze, “Riek, mis je er nooit een”? “Nee”, zei mijn moeder maar ze vergat mijn broer Tom die normaal op de plek zat van mijn tante en toen hij thuis kwam zei hij, “ik heb al lekker bij mijn vriendje gegeten hoor”. Ik bewonder mijn moeder ook omdat het altijd netjes in ons huis was, niet alles was nieuw, maar wel schoon.
Soms stond ze buiten voor de deur na hard werken en dan kwamen er een stuk of vier broers uit de stad gelopen en dan zei ze “kijk eens wat een mooie schone overhemden daar aan komen”. Het eten werd altijd in schalen op de tafel neer gezet en niemand mocht van zijn plek af. Als ik dat deed dan werd ik vastgebonden met een stropdas, ik weet nog goed dat mijn vader mij stiekem los maakte maar dan bleef ik wel stil zitten hoor.
Met Kerst ging de familie naar de nachtmis, ik bleef met mijn vader thuis omdat ik nog te klein was. Dan kreeg ik een beschuitje met boter en suiker en daar over heen thee, dat was lekker. Als de familie uit de kerk kwam dan was de tafel gedekt en aten we krentenbrood. Ik weet ook nog als mijn vader uit zijn werk kwam, dan moest hij nog eten en dan zat ik altijd te kijken. Als toetje kreeg hij griesmeel en dan deed hij daar een schepje jus overheen en dan zei ik, “ik ook” en dat was
heerlijk.
Ik moet er nu niet aan denken, maar bij rijst met krenten daar deden ze ook altijd een klontje boter op. De toetjes, die wij kregen zaten altijd in een apart schaaltje want vla op hetzelfde bord na het warme eten, dat was niet lekker, nee mijn moeder ging wel met haar tijd mee.
Annetta
Heb je wat te zeiken, doe dat dan hier !
Zeikkrant.nl
Als je dom bent dan is het verstandig iets te leren.
Zeikkrant.nl
Als je dom bent dan is het verstandig iets te leren.