Google
Archief
ZEIKKRANT.NL.
NIEUWS.
BUIENRADAR.
NIEUWS.NL.
TELETEKST.
GASTENBOEK.
ZEIKKRANT.BE.
BLACKPAGES.

COLUMN 6
MENU ARCHIEF
HOME
LITERAIR
GEDICHTEN
VERHALEN
OPINIE
COLUMN
POLITIEK
VROUWEKUL
VASTE ITEMS
DIVERSEN
ZEIKNIEUWS-ITEMS
Veel leesplezier
COLUMN 1.
COLUMN 3.
COLUMN 2.
COLUMN 4.
COLUMN 6.
COLUMN 5.
Columnschrijver

Als schrijver van een column moet je nog wel eens de kritiek doorstaan van opdrachtgevers en of lezers over de inhoud. Echter de verklaring van wat een column is, is toch beperkt omschreven in de “dikke van Dale” en dit geeft ook de  bijzondere positie van een columnist weer. Omdat er toch nog wel eens twijfels of discussies over dit onderwerp mogelijk zijn, is het beter dit met “vakgenoten” op een eigen wijze te bespreken.

Dus het afgelopen weekend toog ik naar mijn literair stamcafé in Amsterdam, ik werd daar, zoals altijd,  enthousiast ontvangen, door vrienden en vakgenoten. Om even een indruk te geven van onze invloed op de columns in de diverse dag-weekbladen en het overige drukwerk. Samen met Jan, Harry en Mees, voorzien wij ongeveer 15 regionale dag-en weekbladen van columns en ook ongeveer 20 regelmatig verschijnende opiniebladen van bekende uitgevers. Toen ik na de begroeting en de “alweer” volledig leeggemaakte fles van de op houtgestookte whisky, met mijn vraag op de proppen kwam van “hoe denken jullie over deze kwestie ?” werd er al snel in koor gezegd, “nee toch, ……..niet weer !” Maar wij zijn en blijven ook over ons vakgebied doorzagers, dus, ondanks het al vele malen doorgesproken en doorgezakte onderwerp, ontstond er weer, zoals wij het vaak niet kunnen weerstaan, een interessante discussie.

Ook twee bekende uitgevers traden toe tot de kring “hageprekers”. Enfin na het aanhoren van een behoorlijk aantal meningen en ook verwijten in de richting van de opdrachtgevers, was het klokje weer in het wazige en duistere gebied gekomen. De tijd was gekomen, de lege flessen maar weer eens op te ruimen en in de richting van huis te gaan.

Bij het afscheid nemen van elkaar, kwam snel  een van onze opdrachtgevers, een bekende uitgever, aangelopen en met verhoogde stem, deed hij ons het volgende voorstel; “jullie gaan op mijn kosten de nacht doorbrengen in het 5 sterren hotel de Renaissance”, (dit was al door hem even snel geregeld), “onder de voorwaarde, dat jullie tijdens de brunch mij de inhoud van een gezamenlijke column aanbieden, over dit onderwerp”. Wij hebben toen, voor zover onze nog aanwezige oriëntatievermogens goed werkten, dit als afsluiting van een goed gesprek aangenomen.

Als door een virus aangestoken hebben we toen, nog vóór het  “inslapen” een naar onze mening goede column geschreven. Enige stellingen wil ik u niet onthouden. Een columnist mag zijn column met een alias ondertekenen, de opdrachtgever mag geen invloed hebben op de inhoud anders kan het een sprookje of een commercieel verhaal worden, maar wel moet een columnist zich houden aan fatsoensregels en een beroepscode.

Maar wat heel belangrijk is, dat een columnist niet altijd de waarheid hoeft te schrijven, mits er geen smaad of laster voor enig persoon kan ontstaan.
En dit, wilde ik u niet onthouden.

Softwood.